Jaźń według Junga. Kim jest Wielki Człowiek Indian Naskapi?

W poprzednim wpisie pisałem o tym czym jest "Jaźń" według Junga. Jest centrum całej psychiki, której "ego" stanowi jedynie część.

Jung uważał, że idea Jaźni nie pojawiła się dopiero wraz z psychologią analityczną, ludzie od wieków próbowali ją opisać, używając różnych nazw i symboli. Jednym z przykładów byli Indianie Naskapi.

Jung przywołuje ich wierzenie, które mówi nam o "Wielkim Człowieku". Według nich jest on wewnętrznym przewodnikiem i znajduje się w każdym człowieku. Prowadzi on człowieka, pomaga i wskazuje mu właściwą drogę w życiu. Nie jest on wyłącznie objawieniem prawd wewnętrznych, ale udziela także wskazówek dotyczących miejsca oraz czasu polowań. Myśliwy Naskapi na podstawie snów tworzy słowa i melodie pieśni, którymi wabi zwierzęta. Według ich wierzeń człowiek, który zwraca uwagę na swoje sny i próbuję zrozumieć ich znaczenie, nawiązuje bliską relacje z "Wielkim Człowiekiem".

Ta historia pokazuje, że człowiek od dawna próbował zrozumieć wewnętrzny świat i źródło z którego pochodzą sny, symbole i intuicja. Pomoc płynąca z nieświadomości nie dotyczy wyłącznie człowieka pierwotnego. Być może marzenia senne potrafią udzielać różnych wskazówek również współczesnemu człowiekowi, choć ich znaczenie nie zawsze jest odrazu zrozumiałe.

Psychologia analityczna jest jedną z prób opisania tego zjawiska współczesnym językiem. . 

Jung często odwoływał się do mitów, religii i dawnych kultur. Szukał podobnych doświadczeń, które od wieków pojawiały się w różnych częściach świata. 

Dla Indian Naskapi był to Wielki Człowiek.

Dla Junga "Jaźń"