Czym jest Jaźń według Carla Gustava Junga?

Jung kiedy wyjaśniał psychikę mówił, że świadome ja nie jest całością naszej osobowości. 

Codziennie utożsamiamy się ze swoimi myślami, emocjami i ciałem. Nasze wybory, doświadczenia, to co o sobie opowiadamy nazywany "ja". Jung nazwał tę świadomą część "ego". Uważał, że jest jedynie fragmentem pewnej większej całości. 

Tą całość nazywał "Jaźnią".

Wyobraźmy sobie drzewo to co widzimy nad ziemią to pień. Gałęzie i liście to "ego". Jest widoczne i świadome. Pod powierzchnią znajdują się korzenie, których nie widać, ale od nich zależy życie całego drzewa. 

Jaźń nie jest kolejną częścią psychiki, lecz jej centrum. Ego stanowi tylko jeden z jej elementów. Dlatego według Junga sny nie powstają przypadkowo, stanowią sposób w jaki Jaźń nawiązuje dialog z ego. Po to aby zwrócić uwagę na to czego jeszcze świadomy umysł nie dostrzega.

Dlatego sny mogą pokazywać nasze konflikty, niewykorzystany potencjał albo kierunek dalszego rozwoju.

Czy Jaźń można poznać? Jung uważał, że możemy stopniowo odkrywać jej działanie, między innymi poprzez analizę snów, symboli i własnych doświadczeń. To proces który trwa całe życie.

Na zakończenie. Nie jesteśmy jedynie tym, co o sobie wiemy. 

Sny przypominają nam, że poza ego istnieje jeszcze głębszy wymiar psychiki, którego nie dostrzegamy na co dzień.